~*ปีศาจอาจงอแง*~

เป็นที่น่าประหลาดใจว่า Devil May Cry เป็นเกมแบบ Extreme Action ซึ่งผู้เล่นส่วนมากน่าจะเป็นผู้ชาย แต่คนที่เล่นและชื่นชอบเกมนี้กลับเป็นผู้หญิงเสียส่วนใหญ่ แถมยังเล่นได้ดีเท่าเทียมผู้ชายหรืออาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ (ยกตัวอย่าง Brea เป็นต้น)

ถึงจะเห็นดันเต้เป็นหนุ่มอารมณ์ดี ชอบเฮฮาร่าเริงก็เถอะ แต่เบื้องหลังชีวิตนั้นมันบัดซบเหมือนภาพยนตร์แนวดราม่าเลยล่ะ เริ่มจากสปาร์ด้าปีศาจที่เก่งกาจที่สุดในโลกปีศาจก่อกบฏต่อต้านราชาปีศาจที่คิดจะครองโลกมนุษย์ อาจจะไม่ได้มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่มีความโลภอย่างไม่สิ้นสุด ราชาปีศาจนามว่า มุนดัส ก็เช่นกัน แม้ว่าเขาจะได้ลูกน้องเก่ง เป็นแม่ทัพมือขวาของตนเอง ฝ่าฝันนำชัยชนะมาให้มุนดัสได้ครองบัลลังค์แห่งโลกปีศาจ แต่มุนดัสก็ไม่ได้พอใจแค่นี้ เขากลับคิดจะเอาโลกมนุษย์มาเป็นของตนเองด้วย เมื่อมุนดัสได้ครองโลกมนุษย์สมใจแล้ว ก็จัดการฉลองให้เหล่าประชาชีในโลกปีศาจกดขี่ข่มเหงฆ่าฟันมนุษย์ได้ตามสบายใจชอบ ซึ่งเมื่อ 2,000 ปีที่แล้ว ไม่มีมนุษย์หน้าไหนเก่งพอที่จะต่อสู้เพื่อเรียกร้องสิทธิเสรีภาพของตนเองได้ ทำให้โลกมนุษย์เกิดความวุ่นวายไปทั่ว มุนดัสคงจะกระหยิ่มยิ้มย่องว่า "ข้านี่ล่ะผู้ครอบครองจักรวาล" นี่ถ้าดาวอังคารมีมนุษย์ต่างดาว พี่แกคงจะส่งกองทัพไปยึดมาแน่ ๆ

แต่ธรรมะย่อมชนะอธรรม เมื่อมุนดัสไม่รู้เลยว่าลูกน้องที่ตัวเองไว้ใจที่สุดกลับมาหักหลังกันแบบนี้ ด้วยความเป็นผู้อยู่เหนือทุกสรรพสิ่งแล้วยังมาถูกฆ่าตายชนิดที่ไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนมีหรือจะไม่แค้น? พอพี่แกฟื้นคืนชีพมาได้ก็ต้องพูดคำแรกออกมาเลยว่า "แค้นนี้ต้องชำระ" แต่ว่าสปาร์ด้ากลับตายไปซะก่อน (ก่อนหรือหลังการฟื้นคืนชีพของมุนดัสไม่ทราบแน่ชัด) เมื่อลูกหนี้ไม่อยู่แล้ว หนี้แค้นนี้จึงต้องตกไปอยู่ที่ครอบครัวที่สปาร์ด้าทิ้งไว้ คือ ภรรยาและลูกชายฝาแฝด มุนดัสรีบส่งกองทัพไปเป็นออร์เดิร์ฟฆ่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกับสปาร์ด้า เรียกว่าถอนรากถอนโคนกันเลยทีเดียว สาเหตุที่มุนดัสฟื้นขึ้นมาแล้วรีบร้อนขนาดนี้อาจจะเป็นเพราะกลัวว่าทายาทของลูกน้องทรยศ พอโตขึ้นอาจจะเก่งเหมือนพ่อมันแล้วตามมาฆ่าตัวเองอีกก็เป็นได้ (อะไร ๆ ก็เกิดขึ้นได้ในโลกของ Devil May Cry ที่คาดเดายาก)

เรื่องร้าย ๆ อย่างแม่โดนฆ่า พี่ชายเสียสติกระหายพลังจนหลงผิด กลับไม่ทำให้ดันเต้ท้อแท้สิ้นหวังกับชีวิตบัดซบที่ถูกผู้กำกับกลั่นแกล้ง เขายังคงเดินหน้าตามหาคนที่พรากครอบครัวไป งานแล้วงานเหล่าที่ดันเต้รับทำเพื่อหวังว่าซักวันจะได้พบกับผู้ร้ายคนนั้น ดันเต้ในวัย 19 ที่ทั้งเปรี้ยวทั้งซ่า และไม่กลัวอะไรเลย พกความมั่นใจมาเกินร้อยจนบางครั้งก็กลายเป็นคนซุ่มซ่ามไปได้ อย่างการทำตัวเจ้าชู้แบบไม่ดูกาลเทศะว่าสาวที่เข้าไปจีบน่ะ เธอเป็นขาโหดพกความแค้นมาเต็มเหนี่ยว ดันเต้ก็คิดว่าตัวเองเป็นอมตะโดนแค่ลูกตะกั่วหลอกเด็กไปนัดสองนัดไม่เดือดร้อนอยู่แล้ว ก็เลยเดินดุ่ม ๆ ไปจับขาแล้วอ้างว่ากำลังช่วยชีวิต ผู้หญิงที่ไหนใครเค้าจะชอบซาดิสม์แบบนั้นกัน? เมื่อเลดี้พบดันเต้ครั้งแรกก็ไม่แปลกที่จะคิดว่าอยู่ดี ๆ มีคนโรคจิตมาจับขาแล้วพูดจาลวนลาม จึงได้ยิงกบาลสั่งสอนไปสองนัด

ขนาดดันเต้พอจะเดาได้ว่าเวอร์จิลกำลังมีแผนนำความวุ่นวายกลับมาโลกมนุษย์อีกครั้งก็ยังนิ่งเฉย ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามเกมของพี่ชาย แต่เมื่อดันเต้ได้พบกับเลดี้ ที่ขนาดเด็กผู้หญิงยังคิดได้ว่าคนในครอบครัวกำลังจะทำเรื่องเลวร้ายก็ควรไปหยุดมันซะ แล้วดันเต้ล่ะ? หน้าตาก็ดี แต่คิดไม่ได้ เขาจึงหาค้นพบแสงสว่างว่าควรจะไปหยุดแผนการร้ายของพี่ชายให้ได้ แม้ว่าจะต้องฆ่าให้ตายก็ตาม เมื่อตัดสินชะตากรรมระหว่างพี่น้องแล้วว่า ดันเต้ที่กินแต่พิซซ่ากับน้ำมะเขือเทศ และรับงานตามใจฉัน อยู่สบายไปวัน ๆ กลับมีพลังเหนือพี่ชายที่พยายามแทบเป็นแทบตายกว่าจะแข็งแกร่งแรงเยอะขึ้นมาได้เพราะโด๊ปแรงเยอร์วันละ 3 ขวด (คำเตือนเขาบอกว่าห้ามดื่มเกินวันละ 2 มิใช่รึ?) เวอร์จิลก็คงคิดว่าโลกนี้มันช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลยกับตัวเองที่เกิดมามีอะไร ๆ ก็เหมือนสปาร์ด้าไปเสียทุกอย่าง ยกเว้นอย่างเดียวที่ไม่มีคือ พลัง จนสุดท้ายเวอร์จิลก็ติดกับปีศาจโดนฆ่าตายตามแม่ไปอีกคน ทิ้งให้ดันเต้ต้องตามแก้แค้นในวิธีของตัวเองต่อไป

ดันเต้ที่ไม่เคยใส่ใจว่าพลังสปาร์ด้าจะแน่แค่ไหนกันเชียว กลับได้เครื่องรางที่เวอร์จิลทำตกไว้ก่อนที่วิญญาณจะสลายไปทำให้ดันเต้ได้รับพลังของสปาร์ด้าจนทำให้เขาเหนือว่าพ่ออีกด้วย เวอร์จิลอยากได้พลังแบบนี้แทบตายและคิดจะอยู่เหนือพ่อของตัวเองกลับได้แต่ความว่างเปล่าแทน

แล้วมันก็เป็นไปตามที่มุนดัสกลัวจริง ๆ เพราะดันเต้กลับรอดชีวิตมาได้ แถมยังเก่งกว่าพ่อตัวเองอีกแน่ะ! ฉะนั้นแผนที่สร้างทริชขึ้นมาให้เหมือนแม่ของดันเต้ แล้วส่งเธอมาลวงดันเต้ไปฆ่าจึงล้มเหลว Mission Fail แบบไม่มี Continue

เมื่อความแค้นที่สุมอกมานานของดันเต้สิ้นสุดลง เขาจึงใช้ชีวิตรับจ้างล่าปีศาจเพื่อเคยดูแลความสงบสุขในโลกมนุษย์ต่อจากสปาร์ด้า สังเกตว่าดันเต้มักไม่ค่อยจะจริงจังกับการต่อสู้นักเพราะพี่แกมีพลังเหนือราชาปีศาจมาแล้ว กะอีแค่ปีศาจแมงหวี่แมงวันไม่ทำให้ระคายผิวได้หรอก กาลเวลาผ่านไปหล่อหลอมให้ดันเต้เป็นผู้ใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ แต่บางครั้งก็ยังขี้เล่นแบบเด็ก ๆ อยู่

จนดันเต้ได้พบกับคนที่ไม่คิดว่าจะมีในโลกนี้ คนคนนั้นคือ นีโร ต้องขอบคุณเลดี้เลยงานนี้ที่ขอร้องแกมบังคับให้ดันเต้ไปทำงานที่เกาะฟอร์ทูน่า ซึ่งดันเต้ก็ได้ไปรู้ว่าพี่ชายของตัวเองไปก่อวีรกรรมอะไรเอาไว้ที่เกาะนั้นบ้าง มันก็ต้องแปลกใจสงสัย ฉงนงงงวยบ้างสิเต้เอ๊ย!! อยู่ดี ๆ มีเด็กหน้าตาเหมือนตัวเองแถมผมสีเงินอีกมาอยู่ตรงหน้าน่ะ แถมเด็กคนนี้ยังไม่ธรรมดามีแขนปีศาจโผล่ออกมาต่อยหน้าแกเล่นอีกนะ ก่อนหน้านั้นก็โดนบาทาไร้เงาไปเต็มหน้าแล้ว เล่นเอาเสียเซลฟ์หมดเลย

ตามนิสัยที่ไม่ค่อยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน(ถ้าไม่จำเป็น) ดันเต้กลับไม่อยากขุดคุ้ยว่านีโรเป็นใคร อาจจะเดาได้อยู่แล้วว่ามันต้องเป็นลูกหลงของผู้ชายในครอบครัวแน่นอน หรือที่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เนี่ย เพราะกลัวว่านีโรมันอาจจะเป็นอุบัติเหตุที่ไม่ยอมยืดอกพกถุงของตัวเองก็ได้ใครจะรู้ สุดท้ายทั้งดันเต้และนีโรก็แยกย้ายกันไปทำธุรกิจร่วมกันแต่ต่างสาขาอย่างสงบต่อไป

ในมุมมองและบทวิเคราะห์ของแฟนเกิร์ลมักจะมีความคิดเห็นส่วนตัวแบบสครีมว่า ดันเต้...แกช่างเซ็กซี่เสียนี่กระไร ดวงตาสีฟ้าเร้าใจทิ่มแทงไปถึงตับไตไส้พุงสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งหลาย ใครไปอ่านที่ไหน โปรดใช้วิจารญาณด้วย อย่าไปเชื่อมาก ต้องมานั่งวิเคราะห์เอาเองดีที่สุด หรือไม่อาจจะสครีมมากกว่าด้วยซ้ำ ฮา...

เป็นอีกครั้งที่นาน ๆ ทีจะเขียนถึงดันเต้ค่ะ อาจจะมีตกหล่นไปบ้าง เอาไว้จะแก้ไขเพิ่มเติมอีกทีจ้า วิเคราะห์เรื่องของเวอร์จิลแบบมั่ว ๆ ไปทีละ ขอตาดันเต้บ้าง